Dorasin/Kurumsal/Tarihçe

Tarihçe
İlk bezirhane, Sarıcalarlı Bezirci Hacı Veli Ağa tarafından kuruldu.
Sülale
Hacıveliler lakabıyla anılan Bezirciler, Anadolu’da yaşayan Reyhanlı Aşireti’nin Sarıca koluna bağlı Türkmen yörüklerine mensup bir sülaledir.
Sarıcalarlı Hacı Veli Ağa’nın, Anadolu Selçuklularının alimi ve mütefekkiri Şeyh Sadreddin Konevî’nin (ö. 1274) adıyla anılan mahallede mülkleri vardı. Öşürleri, Sadreddin Konevî Zaviyesi’ne ait vakıf köylerinden Gözlü’ye verilirdi. Bu, Hacı Veli Ağa’nın Sadreddin Konevî ile yakın ilgisini gösterir.
Anadolu Selçuklularının veziri Celaleddin Karatay (ö. 1254) ve kardeşi Kemalettin Karatay, Hacı Veli Ağa ile komşuydu. Celaleddin Karatay’ın çocuğu olmadığı için soy, kardeşi Kemalettin Karatay’ın neslinden gelen Fettahzade Abdürrahim Efendi’ye, şair Namdar Rahmi Karatay’ın babasına geçti. Onlarla da komşuluk sürdü.
Sarıcalar Köyü, Karamanoğlu Büyük İbrahim Bey’in (ö. 1464) Karaman İmareti’ne vakfettiği köylerdendir. Bu, sülalenin Karamanoğlu İbrahim Bey’le ilgisini gösterir. İbrahim Bey, Fatih Sultan Mehmet Konya’yı almadan önce bölgeye hakimdi. Mutasavvıflara, alimlere ve dervişlere bıraktığı vakıflar ve hayır eserleriyle adını bıraktı.
Kapı Camii
Kapı Camii, Konya’da Alaeddin Camii’nden sonra en büyük camidir. Hicrî 1060, miladî 1650’de Hz. Mevlana’nın torunlarından, Mevlana Dergâhı postnişini Hasan oğlu Şeyh Hüseyin Çelebi yaptırmıştır.
Konya valisi Ahmet Tevfik Paşa döneminde, 1868’de, çevredeki bir kahve ocağından çıkan yangın camiyi yaktı. Tamir ve inşa üç yıl sürdü. Masrafı, Bezirci Hacı Veli Ağa’nın Araplar Orta Sinan Mahallesi’ndeki bezirhanesi karşıladı.
Cami ibadete açılacağı sırada Konya çarşısında bir tellal duyurdu: ömründe ikindi namazının sünnetini kaçırmamış kişi camiyi hizmete açacaktı. Dönemin usulü buydu. Hacı Veli Ağa ve dostu, Fevziye Medresesi müderrisi Gezlevli Sarı Müsevvit Mehmet Efendi, açılışı birlikte yaptı.
Bezirhane
Hacı Veli Ağa, Araplar Mahallesi’ndeki evine misafirhane ve bezirhane yaptırdı. Her perşembe, Konya’daki 42 medresenin öğrencileri burada ağırlanır, ihtiyaçları görülürdü. Bezirhanede yapılan bezir yağları medreselerin aydınlatması için ve ihtiyaç sahiplerine yemek yağı olarak parasız dağıtılırdı.
Fakir, yolcu, garip ve kimsesizler için Pamukçu Hanı’nın tamiri, Gözlü’de hayır değirmeni, Sızma’da çeşme ve Kapı Camii’nin tamiri onun işidir. Fevziye Medresesi’ni, bugünkü İsmet Paşa İlkokulu’nun yerindeki büyük medreseyi, bırakmıştır.
Torunları, onun adına Bezirci Hacı Veli Ağa Vakfı’nı kurdu.
Bezirci Hacı Veli Ağa, Orta Sinan Mahallesi’ndeki evinde 3 Şevval 1299, 18 Ağustos 1882’de göçtü. Ardında hayır eserleri kaldı.
Şair Vehbi’nin mersiyesi
Hacı Veli ahirete göç edince fakir olanlar ağladı,
Hayrat sahibi idi, tasavvuf ehli olanlar ağladı,
Sanki bir ateş düşüp hemen mahalleyi yaktı,
Gülüp eğlenirken ayrılık geldi, ağladı.
Konya’ya böyle bir cömert kişi gelmemiştir;
Kazancıyla geçinen kimseler ağladı.
Yemek yedirmeyince rahatı gelmezdi;
Kıymetini bilmediler, fakirler bildi, ağladı.
Sağlığında böyle cömert kimsenin kadri bilinmez.
Eyvah, fırsat elden gitti, şimdi bilince ağladı.
Kalabalık cemaatle musalla taşında namazını kıldılar,
Cemaati beş yüze ulaştı, nice insan ağladı.
Cenab-ı Hak, “Her nefis ölümü tadacaktır” buyurdu;
Bu ayeti duyunca bütün ruhlar ağladı.
Ölümünü duyunca hemen tarihini yazdım:
Bin iki yüz doksan dokuz yılında cihan ağladı.
Manevi alemden “vah ayrılık” diye seslendiler;
Bu sözü duyan binlerce insan ağladı.
Dört bir yandan hemen Kur’an okuyalar,
Ruhuna bağışlayanın hepsi ağladı.
Kur’an’lar hürmetine Cenab-ı Hak günahlarını bağışlasın;
Bu zavallı Vehbi’nin aklı gidip, sarhoş oldu, ağladı.
3 Şevval 1299, 18 Ağustos 1882.